Kod skierowania: który numer z wydruku podać w rejestracji

Wystarczą dwie informacje: czterocyfrowy kod dostępu i numer PESEL - na ich podstawie rejestracja odnajdzie e-skierowanie w systemie.

Nie trzeba nosić wydruku ani papierowego oryginału. Wydruk informacyjny bywa wygodny, ale to kod i PESEL wystarczają do realizacji.

Gdy rejestracja prosi o „numer skierowania”, warto dopytać, o który numer chodzi - na wydruku jest ich kilka, a tylko jeden jest kodem dostępu.

Kod nie rezerwuje terminu. Zapis na badanie odbywa się osobno w wybranej pracowni, a kod służy do odnalezienia dokumentu. Więcej o samym dokumencie: czym jest e-skierowanie.

Kod dostępu ma cztery cyfry; wszystko, co jest dłuższe albo zawiera litery, nie jest kodem, o który pyta rejestracja.

Najczęściej mylony jest identyfikator dokumentu - długi ciąg znaków, który wygląda poważniej niż cztery cyfry, ale nie służy do rejestracji.

Na wydruku są też kody organizacyjne, np. kod specjalności albo komórki organizacyjnej. Opisują, dokąd skierowanie jest wystawione.

Kod jest w wiadomości e-mail wysłanej po wystawieniu dokumentu oraz w Internetowym Koncie Pacjenta.

W wiadomości e-mail kod jest podany wprost, razem z informacją, czego dotyczy skierowanie.

Najpewniejszym źródłem jest Internetowe Konto Pacjenta na pacjent.gov.pl. Po zalogowaniu widać listę wystawionych skierowań, ich kody i informację, które zostały już zrealizowane.

Lista w IKP pokazuje też daty wystawienia, co pomaga, gdy jest kilka skierowań naraz i łatwo pomylić, które dotyczy którego badania.

Nie trzeba nowego skierowania - dokument istnieje w systemie niezależnie od wiadomości z kodem.

Najprościej zalogować się do Internetowego Konta Pacjenta i odczytać kod. Można też skontaktować się z placówką, która wystawiła skierowanie.

Warto przy okazji sprawdzić, czy badanie nie zostało już zrealizowane - przy kilku skierowaniach łatwo o pomyłkę.

To, że dokument wystawiła inna placówka niż ta, w której ma być badanie, nie jest przeszkodą. E-skierowanie realizuje się tam, gdzie jest wolny termin.

Nie - przy skierowaniu papierowym trzeba dostarczyć oryginał, a w ramach NFZ zrobić to w ciągu 14 dni od zapisania się na listę oczekujących. Szczegóły w artykule ile ważne jest skierowanie na RTG.

Przy e-skierowaniu podaje się kod i PESEL. Jeśli rejestracja prosi o coś więcej, zwykle chodzi o dane kontaktowe albo potwierdzenie zakresu badania.

Warto mieć pod ręką poprzednie wyniki i opisy badań tej samej okolicy - przydają się w pracowni.

Przy zapisie telefonicznym dobrze mieć kod przed sobą: cztery cyfry łatwo przekręcić, a wtedy rejestracja nie odnajdzie dokumentu.

Nie. Kod działa tak długo, jak długo dokument pozostaje niezrealizowany; o aktualności skierowania decyduje jego treść, a nie wiek kodu.

Skierowania na badania obrazowe i laboratoryjne nie mają ustawowego terminu ważności. Laboratoria często wolą zlecenia nie starsze niż około 30 dni - więcej w artykule ile ważne jest skierowanie na badanie krwi. Pracownie obrazowe mogą prosić o nowszy dokument, gdy stary opisuje nieaktualną sytuację.

Gdy objawy się zmieniły, lepiej złożyć nowy wniosek z aktualnym opisem niż realizować stare skierowanie.

Przy badaniach laboratoryjnych kod z numerem PESEL podaje się w punkcie pobrań. Szczegóły najczęstszych oznaczeń są na stronie morfologii krwi.

Wystarczy wniosek o skierowanie z opisem objawów i celu badania. Decyzja lekarza zapada zwykle do 15 minut w godzinach pracy; dostępny jest dodatkowo płatny tryb ekspresowy. Aktualna cena jest podana na stronie usługi.

Kod przychodzi e-mailem i od razu jest widoczny w Internetowym Koncie Pacjenta. Opłata obejmuje konsultację, a nie badanie ani opis. Opłata dotyczy oceny wniosku przez lekarza, więc gdy lekarz odmówi, nie podlega zwrotowi.

Lista badań, na które wystawiamy skierowania, jest na stronie skierowania na badania, a przykładowe szczegóły - na stronie RTG klatki piersiowej.